Right Or Wrong – Stealers Wheel (1975)

 

stealers-wheel-right-or-wrong-1975-5

 

Right or Wrong is het derde en tevens laatste muziekalbum van Stealers Wheel. Na een aantal breuken en herstelpogingen liep het schip dan toch aan de grond. De beide heren Egan en Rafferty kregen het met elkaar aan de stok over de in te schakelen musici en ze konden ook al geen producent vinden. Ze waren 18 maanden uit roulatie en in die tijd was dat dodelijk voor een toch al weinig bekende band. Toen het album uitkwam bestond Stealers Wheel niet meer. Het album moest in vergelijking op de eerste twee albums (1989) lang wachten op een heruitgave op compact disc (2005). Producent was de Amerikaan Mentor Williams. Zowel Gerry Rafferty als Joe Egan gingen solo aan de slag waarbij de eerste veruit het meeste succes kreeg. Andy Steele ging samen met Wintour en Holland verder met Ian Gillan; Chris Mercer verscheen op allerlei albums.

 

De ontwerper van de hoes was opnieuw John Burns, inmiddels bekend onder zijn artiestennaam Patrick.

 

 

De laatste tijd worden we weer via de media, met name de haast ontelbare talkshows en columns overspoeld door meningen. Meningen van voornamelijk BN-ers of mensen die denken dat ze BN-er zijn. Zo net voor het jaarlijkse Sinterklaas-gebeuren moeten die lui zo nodig hun mening ventileren over het feit of er wel een zwarte piet of geen zwarte piet bij aanwezig moet zijn. Er zijn er zelfs die beweren dat zwarte piet racistisch is.

Het valt mij overigens wel op dat in die talkshows, zoals o.a. DWDD, Pauw, Jinek met name de tegenstanders van zwarte piet nogal nadrukkelijk aanwezig zijn. Het begint er op te lijken of je tegenwoordig al heel snel racistisch denkt als je een beetje een afwijkende mening hebt. Nou eerlijk gezegd ben ik er niet zo benieuwd naar hoe iemand als Georgina Verbaan over zulke dingen denkt, maar blijkbaar denken ze daar in Hilversum heel anders over.

Wel ik persoonlijk heb uiteraard ook een mening en meestal een nogal afwijkende mening, maar ik ga die mening eigenlijk steeds meer voor me houden, want er zijn al genoeg meningen naar mijn mening……… 😉

Overigens Stealers Wheel vind ik wel lekkere muziek!

 

 

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

What About Us – Pink (2017)

 

pink-what-about-us-5

“What About Us” is a song by American singer and songwriter Pink. It was written by Pink, Steve Mac and Johnny McDaid, with production handled by Mac. The song was released through RCA Records on August 10, 2017, as the lead single from Pink’s upcoming seventh studio album, Beautiful Trauma (2017), along with its pre-order.

It topped the charts in Australia, Latvia, Lithuania, Luxembourg, Mexico, Poland, Scotland and Switzerland and has reached the top 10 in Austria, Belgium, Canada, Croatia, France, Germany, Hungary, Ireland, Italy, Lebanon, Netherlands, Slovakia, Slovenia, Spain and the United Kingdom, as well as the top 20 in the Czech Republic and New Zealand. In the United States, the song peaked at number 25 on the Billboard Hot 100.

“What About Us” is described as an emotional club ballad and dance floor anthem with pounding drums and an array of synthesizers. The song has also been described as a protest song. It is written in the key of A♭ major with a tempo of 114 beats per minute in common time.

“What About Us” received critical acclaim from music critics, with some noting its political themes as a highlight. Althea Legaspi from Rolling Stone states: “‘What About Us’ builds from a sparse ballad into an emotional dance floor anthem packed with pounding drums and a gorgeous array of synths”. Patrick Crowley from Billboard wrote: “Pink throws out the rules in favor of authenticity once again”.

 

One Interpretation
Although upon interview with the song writer (billboard.com/articles/columns/pop/7905034/…), he mentioned that the song does not specify anything on to whom the question “What about us?” is addressed, I believe this is directed towards a deity and/or to the people that represents that deity’s authority.
Looking at the first verse, it describes us humans full of potential and ambition. But the problem is that humans are lead into something they don’t deserve. Maybe through misdirection of faith. This was amplified through the verse next to the first chorus:
“We are children that need to be loved. We were willin’, we came when you called”
At first glance, one might think that this means the adherents of faith that followed their leader or their deity but then was tricked as the next line says:
“But man, you fooled us, enough is enough, oh”
Furthermore, the chorus can imply that the deity was marketed to have all the answers to humanity’s questions and hopes but are left unanswered.
On the last verse before the last chorus, the writer calls for the people to stand up and break free from the ideas that were lead to them and still in this case, faith to something higher.
To sum up, this song is all about questioning something higher (can be a deity) and calling for people to stand up and take action.

 

 

Wat een verschrikkelijk lekker nummer is dit weer van Pink en wat een stem heeft die vrouw. Ik vind zeker niet alles goed van haar, maar dit nummer klinkt weer zo lekker.

Ik hoorde het nummer een tijdje geleden op de radio en was meteen verkocht. Ik heb eigenlijk geen idee waar het over gaat of wat de song writer er mee bedoeld heeft. Ik denk dat iedereen er zijn of haar eigen gevoelens en gedachten bij heeft, zoals met elke song.

Volgens de uitleg hierboven gaat de song over het feit dat we worden misleid of dat we ons laten misleiden door een godheid of de autoriteiten en dat de mensen dat onderhand zat worden. Ik heb er ook mijn gedachten en gevoelens bij en ik moet bekennen dat dat soms wel eens kan wisselen.

De ene keer heb ik er dit gevoel bij en dat kan zomaar anders zijn als ik het weer eens hoor, maar het nummer geeft me altijd wel een goed gevoel en het maakt mij helemaal niet zo veel uit wat de maker van de song er mee bedoeld heeft. Het is gewoon een verrekte lekker nummer!

 

 

 

Geplaatst in 10's, 2017, Geen categorie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Mooi – Marco Borsato (2015)

 

marco_borsato-mooi_s

 

 

 

Hoe val je in slaap

Hoe begint je dag

Open je je ogen met een traan of met een lach

En kijk je om je heen

En zie je dan de zon

Of zoek je achter alles de schaduw op de grond

En leef je voor geluk

Of sterf je van verdriet

En voelt dat als een keuze

Of heb jij die keuze niet

Het maakt niet echt iets uit

Of dat de waarheid is of niet

Het is hoe jij het ziet

Hoe mooi

Kan het leven zijn

Het is maar hoe je kijkt

Het is maar wat je droomt

Hoe mooi

Is jouw werkelijkheid

Jij bent net zo rijk

Zo rijk als je je voelt

Weet je wat je hebt

Is de cirkel rond

Zie je wat er staat

Of mis je enkel wat er stond

Krijg je wat je wilt

Of zelfs meer dan wat je vroeg

Ben je tevreden met het minste

Of is het meeste niet genoeg

Raakt je verwonderd van de sneeuw

Van het ruizen van de wind

Geniet je van de vogels

Van het lachen van een kind

Creëer je je geluk

Wat binnen in je zelf

Waar het eindigt en begint

Hoe mooi

Kan het leven zijn

Het is maar hoe je kijkt

Het is maar wat je droomt

Hoe mooi

Is jouw werkelijkheid

Jij bent net zo rijk

Zo rijk als je je voelt

Zo rijk als je je voelt

Hoe mooi

Kan het leven zijn

Het is maar hoe je kijkt

Het is maar wat je droomt

Hoe mooi

Is jouw werkelijkheid

Jij bent net zo rijk

Zo rijk als je je voelt

Zo rijk als je je voelt

Zo rijk als je je voelt

 

 

 

Mooi! ….. Ik ben niet ene hele grote Marco Borsato fan maar sommige nummers van hem zijn mooi en dit is zeker één van zijn mooiste.

 

 

Iemand zei ooit eens tegen me “Hoe ouder je wordt, hoe breder je blik”. Ik geloof dat het een collega was, maar het doet er eigenlijk ook helemaal niet toe wie het was, die uitspraak ben ik niet vergeten, nee ik heb hem goed in mijn oren geknoopt.

Er zijn veel dingen niet zo leuk aan het ouder worden, maar dit is nu zo maar een voordeeltje van het ouder worden. Ik heb geleerd van de tegenslagen en van de teleurstellingen en één van de dingen die ik er van geleerd heb is om des te meer te genieten van de leuke dingen, van de gelukkige momenten.

Ik zoek dan ook naar die mooie dingen. Kijk liever naar de mooie dingen van het leven dan naar de vervelende gebeurtenissen, hoewel die er altijd zullen blijven en ik daar ook beslist mijn ogen niet voor sluit.

Wat is er mooier dan de dag beginnen met een (glim)lach. Dat is toch zo veel leuker dan zo’n dag al somber beginnen. Dus zolang je die keuze hebt, begin dan de dag met een lach. Ik heb geleerd om tevreden te zijn met wat ik heb, niet steeds maar te verlangen naar meer, naar beter. Ik kan gelukkig genieten van kleine dingen, hoef niet het grootst, het duurst, het verst, het best.

 

 

Geplaatst in 10's | Tags: , | 2 reacties

Love Me Do – The Beatles (1962)

 

the-beatles-love-me-do-1964-3

https://open.spotify.com/track/5JT7CoUSGNk7mMNkHMQjqr

 

“Love Me Do” is the debut single by the English rock band the Beatles, backed by “P.S. I Love You”. When the single was originally released in the United Kingdom on 5 October 1962, it peaked at No. 17; in 1982 it was re-promoted (not re-issued, retaining the same catalogue number) and reached No. 4. In the United States the single was a No. 1 hit in 1964. In 2013, recordings of the song that were released in 1962 entered the public domain in Europe.

The song was written several years before it was recorded, and prior to the existence of the Beatles. The single features John Lennon’s prominent harmonica playing and duet vocals by him and Paul McCartney. Three different recorded versions of the song by the Beatles have been released, each with a different drummer.

“Love Me Do” was primarily written by Paul McCartney in 1958–1959 while truant from school at age 16 and later credited to Lennon–McCartney; John Lennon contributed the middle eight. Lennon: “Paul wrote the main structure of this when he was 16, or even earlier. I think I had something to do with the middle … ‘Love Me Do’ is Paul’s song. He wrote it when he was a teenager. Let me think. I might have helped on the middle eight, but I couldn’t swear to it. I do know he had the song around, in Hamburg, even, way, way before we were songwriters”. (David Sheff. John Lennon: All We Are Saying).[8] McCartney: “‘Love Me Do’ was completely co-written. It might have been my original idea but some of them really were 50-50s, and I think that one was. It was just Lennon and McCartney sitting down without either of us having a particularly original idea. We loved doing it, it was a very interesting thing to try and learn to do, to become songwriters. I think why we eventually got so strong was we wrote so much through our formative period. ‘Love Me Do’ was our first hit, which ironically is one of the two songs that we control, because when we first signed to EMI they had a publishing company called Ardmore and Beechwood which took the two songs, ‘Love Me Do’ and ‘P.S. I Love You’, and in doing a deal somewhere along the way we were able to get them back”.

‘Love Me Do’ was recorded by the Beatles on three different occasions with three different drummers at EMI Studios at 3 Abbey Road in London:

EMI Artist Test on 6 June 1962 with Pete Best on drums. This version (previously thought to be lost) is available on Anthology 1.

First proper recording session 4 September 1962. In August, Best had been replaced with Ringo Starr. Producer George Martin did not approve of Best’s drumming for studio work. It was the norm at that time to have a specialist studio drummer who knew the ways of studio work. The decision to fire Best was not Martin’s. The Beatles with Starr recorded a version at EMI Studios. They recorded Love Me Do in 15 takes. This version with Starr is available on Past Masters

Second recording session 11 September 1962. A week later, The Beatles returned to the same studio and they made a recording of ‘Love Me Do’ with session drummer Andy White on drums. Starr was relegated to playing tambourine. As tambourine is not present on the 4 September recording, this is the easiest way to distinguish between the Starr and White recordings.

 

The-Beatles-Love-Me-Do-P.S.-I-Love-You_single_parlophone_1962

Dit jaar is het al weer 55 jaar geleden dat deze single opgenomen en uitgebracht werd. Een onbetekenend deuntje eigenlijk, wat toch de hele muziekwereld zou gaan veranderen, want deze single was de debuutsingle van The Beatles. Vier Britse jongens die in die tijd veel optraden in Duitsland en in de later beroemd geworden Cavern in Liverpool, de stad waar ze vandaan kwamen.

Hun manager Brian Epstein had na lang leuren met auditietapes een opnamesessie voor ze geregeld in de Abbey Road studios bij George Martin. Niet dat die nu zo razend enthousiast was over deze groep, zeker de drummer vond hij niet veel soeps, maar hij wilde ze toch een kans geven.  De invloed van de muziekproducenten was destijds nog heel erg groot. Niemand wist toen nog dat onder meer deze vier gasten dat zouden gaan veranderen. Dit Love Me Do was nu ook niet bepaald een meesterwerk.

Het was wel de start van iets wat Engeland en de rest van de wereld een aantal jaren op zijn kop zou zetten en gedateerd of niet ik word nog altijd behoorlijk vrolijk als ik de muziek van The Beatles hoor.

 

 

 

 

Geplaatst in 60's, Beatles | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Take The Money And Run – Steve Miller Band (1976)

 

steve miller

 

 

“Take the Money and Run” is a song recorded in 1976 by the Steve Miller Band. A song about two young (possibly teenage) bandits and the police officer pursuing them, it was one of the many hit singles produced by the Steve Miller Band in the 1970s and featured on Fly Like an Eagle. The song peaked at #11 on the U.S. Billboard Hot 100 and also charted well in Australia.

The two lines “They headed down to, ooh, old El Paso” and “Billie Mack is a detective down in Texas” are followed by claps in a manner similar to “Deep in the Heart of Texas”. The difference is that “Deep in the Heart of Texas” has four claps and “Take the Money and Run” has five.

The song is about “Billy Joe and Bobby Sue”, described in a similar manner to Bonnie and Clyde, who were from Dallas.

 

Lekker nummer van Steve Miller Band. Een groep die behoorlijk populair was in de jaren zeventig. In 1973 kwam Miller met het album The Joker, de doorbraak naar een groot publiek. De muziek werd meer toegankelijk. Naast het titelnummer kwamen er nog enkele hits van dit album. Het album The Joker werd opgevolgd door Fly like an Eagle in 1976 en Book of Dreams in 1977, die tegelijk werden opgenomen, maar met een tussenpoos van 1 jaar werden uitgebracht. Beide albums worden beschouwd als de top van Millers commerciële carrière en bereikten hoge posities in verschillende albumlijsten. Hierna was het echter wel een beetje over al had de band zo af en toe nog een succes, de grote hits bleven echter uit.

Over Take The Money And Run dan. Ik heb dit weekend een boekje gelezen wat me aan dit nummer deed denken:

 

boskamp-leven-met-feyenoord-andre-van-kats-boek-cover-9789048833498Samenvatting

Een jaar lang volgde André van Kats de voetbalclub Feyenoord door de ogen van de razend populaire ex-speler, tv-analist en volbloedsupporter Jan Boskamp. Hij schetst niet alleen een beeld van de gebeurtenissen op het veld en de hunkering van het legioen naar de titel, maar bovenal een humorvol en intiem portret van de cultfiguur Jan Boskamp. Hij gaat met hem op reis, praat openhartig over diens privéleven en bezoekt tal van mensen die een bijzondere inkijk geven in het leven van het Rotterdamse schoffie dat altijd zichzelf is gebleven.

Boskamp – Leven met Feyenoord is het verslag van een gedenkwaardige tijd vol hoge pieken en dalen, dat eindigt met de winst van de KNVB beker. Tegelijkertijd is het een inkijk in het bijzondere bestaan van Jan Boskamp, met aandacht voor zijn jeugd, zijn privéleven, zijn carrière als speler en trainer en zijn periode na het voetbal. Het is een relaas over hoop, vreugde, teleurstelling, vallen en weer opstaan, zoals dat gaat in een leven met Feyenoord.

Met een voorwoord van René van der Gijp.

André van Kats (1984) werkt sinds 2007 voor Feyenoord Media en schrijft onder meer voor Feyenoord Magazine. Eerder publiceerde hij verhalen in onder andere Hard gras en Sportweek.

 

 

Die Jan Boskamp vond ik altijd een leuke vent en niet alleen omdat hij bij Feyenoord gevoetbald heeft en een enorme Feyenoord supporter is gebleven, maar meer om zijn no-nonsens levenshouding. Ik zag dit boekje voorbij komen en dacht over die gast wil ik wel wat meer weten. Ik begrijp inmiddels dat zijn leven wel eehl erg no-nonsens is, tenminste als ik dit boekje mag geloven.

Ik heb het boekje dit weekend uitgelezen en begrijp dat het voor Jan zo’n jaar vooral bestaat uit heen en weer rijden naar de diverse shows waar hij aan schuift. en waar hij zijn showtje opvoert. Het heen en weer rijden naar de Kuip om naar een wedstrijd van Feyenoord te kijken. Verder veel, heel veel voetbal kijken en veel, heel veel eten en drinken.

Jan Boskamp vind dat een heel prettig leven. Ik heb het wel gezien na deze 200 bladzijden. Het zou mijn leven niet zijn. Dat zou ook onmogelijk zijn denk ik, want Jan heeft zo veel geld verdiend dat hij zo kan leven. Daarbij grabbelt hij per keer dat hij als voetbal analyticus op de buis verschijnt ongeveer twee keer het bedrag waar ik een maand voor moet werken bij elkaar vermoed ik, dus hij kan zich zo’n levensstijl wel veroorloven.

Over het boekje kan ik verder vrij kort zijn. Een leuk niemendalletje dat het niet haalt bij de boeken over andere bekende voetbalvedettes als Kieft en Van der Gijp. Zelfs het boek over Van der Meijde had iets meer inhoud.

Ik kijk toch met een iets andere blik naar de uitzendingen van Voetbal Inside en heb zo mijn eigen gedachten als de heren die verwende volgevreten miljonairtjes (zoals ze de voetballers van nu vaak benoemen) afbranden, wetende wat ze zelf naar binnen harken met hun babbeltjes op t.v. en wat ze daar voor doen. Uiteraard hebben ze een punt over die voetballertjes. Het is grof schandalig wat die kereltjes verdienen tegenwoordig, maar de heren Derksen, Van der Gijp, Genee, Kraay, Boskamp, Mulder en noem ze allemaal maar op want het zijn er inmiddels ook al heel wat, doen er kwa verdiensten amper meer voor onder, om over dat volgevreten maar te zwijgen…….

Schijnbaar is het toch niet helemaal genoeg om de portemonnee helemaal te vullen, want het gat moet toch nog een beetje worden aangevuld met af en toe een leuk boekje, al is het ene boekje toch een stuk leuker dan het andere. Dit boekje over Boskamp komt zeker niet bij mijn favorieten…….

Geplaatst in 10's, boek, boeken, media, voetbal | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Rainbow – The Marmalade (1970)

 

the-marmalade-rainbow-1970-20

 

 

The Marmalade is a Scottish pop rock band from the east end of Glasgow, originally formed in 1961 as The Gaylords, and then later billed as Dean Ford and the Gaylords. In 1966 they changed the band name to The Marmalade. The most successful period for the band, in terms of UK chart success, was between 1968 and 1972. From the early 1970s, after the original players began to drift away, the band evolved with many further changes and still exists to this day touring the nostalgia circuit. With the departure of Graham Knight in September 2010, there are now no original Marmalade members remaining in the band.

Rainbow is een single van Marmalade. Het lied is niet terug te vinden op een regulier album. De EP Reflections of my life uit 1980 bevatte het wel als tweede track op kant 1. Het nummer is geschreven door de twee bandleden William Campbell (toetsen) en Thomas McAleese (zanger). Campbell ging daarbij door het leven als Junior Campbell, McAleese als Dean Ford. Junior Campbell trad tevens op als muziekproducent. Het kon het succes van hun versie van Ob-La-Di, Ob-La-Da niet evenaren.

 

Rainbow, Look me up look me down, rainbow, You were fun to have around

I was dreamin’, Of the love I had to share, Never thinkin’, You were here you were there

Not a word, not a sound, could see or even feel the ground

A pot of gold, I was sold, by the way you let it fly

 

 

Dit heb ik altijd al een lekker nummer gevonden, wordt hier altijd vrolijk van en The Marmalade hebben nog een stuk of wat van dit soort nummers. Bijvoorbeeld het schitterende “Reflections Of My Life”. Muziek waar ik vrolijk van wordt en dat is wel een beetje nodig, zeker op de maandag…..

 

Vrolijk word ik ook altijd van zo’n regenboog. Een schitterend natuurverschijnsel. Ik probeer steeds als ik er ééntje zie om er een mooie foto van te maken, echter dat is me nog nooit gelukt. Tenminste ik ben er nooit tevreden over. Ik mis dan ook het talent om dat goed te doen en heb er ook de goede camera waarschijnlijk niet voor. Op de foto valt het meestal een beetje tegen, des te meer geniet ik er van als ik er eentje spot…..

Geplaatst in 70's | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Such A Shame – Talk Talk (1984)

 

 

talk-talk-such-a-shame-1984-4

 

 

Such a Shame” is a song written by Mark Hollis for the English band Talk Talk’s second album It’s My Life (1984).

“Such a Shame” was inspired by Luke Rhinehart’s The Dice Man, one of composer Mark Hollis’ favourite books. When asked what drove him to respond to Rhinehart’s book, Hollis replied, “A good book, not a lifestyle I’d recommend.

It was released as the album’s second single in 1984 (see 1984 in music) and became a big hit in continental Europe in 1984 and 1985, reaching the Top 10 in several countries, and becoming a number one in certain territories (their third number one single after the remixed version of their song “Talk Talk” which topped the South African charts in 1983 and the single “It’s My Life” which was number one in the US Billboard Hot Dance Club Play in 1984); but strangely this single was largely ignored in the UK. In the US, the song entered the Billboard Hot 100, and was a Top 20 hit in the Billboard Hot Dance Club Play.

The song was also released in 2004. It was also featured in a European TV commercial for the French car Peugeot 205.

 

 

Wat een lekker nummer om weer eens te horen deze hit uit 1984. Ik vond het een prima groepje dit Talk Talk en luisterde er veel naar in die tijd. Dat groepje Talk Talk bestaat niet meer volgens mij.

Zo jammer!!!

Ja ook een beetje jammer is het, en een beetje zeer doet het ook wel. Ik heb het dan over het Nederlandse voetbal. Gisteren heb ik zitten kijken naar “ons” Oranje. Ik heb het voor de verandering ook weer eens 90 minuten vol gehouden, hoewel het ook nu eigenlijk niet weer om aan te gluren was. Ik wilde toch met eigen ogen zien waarom onze top-talenten op de voetbalvelden het zelfs moeilijk hebben met spelers uit landen als Wit Rusland en na deze wedstrijd is het wel heel erg duidelijk. Het ligt eenvoudig aan de kwaliteit. Die is niet veel beter dan spelers uit pak weg Luxemburg, Letland en Wit Rusland.

Nu kun je gebrek aan kwaliteit nog enigszins compenseren door inzet en voor elkaar door het vuur gaan, maar dit Oranje is beslist geen team, het zijn gewoon elf of tweeëntwintig B.V.-tjes en dat geldt volgens mij ook voor de staf er om heen. Eigenlijk zie je dat tegenwoordig nogal veel in de voetbalwereld en dat komt de aantrekkelijkheid van het voetbal niet ten goede.

Gisteravond werd het weer eens pijnlijk duidelijk hoe ver het Nederlandse voetbal is af gegleden. Fatsoenlijk verdedigen kunnen we geloof ik al helemaal niet meer, want de Wit-Russen sneden heel eenvoudig door de defensie van Oranje heen en het was aan de onhandigheid van die spelers te danken dat Nederland toch nog als overwinnaar het veld mocht verlaten.

Het was eigenlijk al een aantal jaren duidelijk dat het niveau van het Nederlandse voetbal behoorlijk ver weg gegleden is, maar steeds weer blijven we hopen tegen beter weten in. Zo’n succes van bijvoorbeeld Ajax in de Europa League vorig seizoen laat de hoop bijvoorbeeld weer een beetje leven, maar als je de wedstrijden hebt gezien moet je toch toegeven dat er een behoorlijk portie geluk en onderschatting door de tegenstanders nodig was om daar te komen en het was ook beslist niet aan de Nederlandse spelers in Ajax te danken, want ook in Ajax blinken niet de Nederlandse spelers wekelijks uit.

Is er dan helemaal geen hoop, hebben we helemaal geen toppers meer……

Ik vrees dat het nog wel een behoorlijk poosje gaat duren. Ik zou niet weten wie de kar moet gaan trekken. Ik heb er niet eentje gezien die dat eventueel zou kunnen gaan doen.

Robben is aan het eind van zijn latijn, net als Sneijder en opvolgers die een beetje in de buurt van dat niveau komen zie ik nog, maar misschien zie ik wel kwaliteiten over het hoofd. Ik hoop het eigenlijk.

Maar eerlijk gezegd vind ik het niveau zeer bedenkelijk er van uit gaande dat de spelers die nu door onze bondscoach en zijn staf zijn opgeroepen het beste is wat we hebben rond lopen.

Het niveau van spelers als Wijnaldum, Vilhena, Klaassen, Strootman, Depay, Bazoer, Janssen, Dost, Promes, Toornstra, Babel, Elia, Berghuis en Kluivert om er maar een stuk of wat te noemen bezorgt mij niet een gevoel van “het komt wel goed” binnenkort. Die spelertjes overschatten hun eigen kwaliteiten behoorlijk.  Ik denk dan bijvoorbeeld aan een uitspraak van de jonge Kluivert, die zich “vaardiger” noemde dan zijn beroemde vader. Een beetje meer bescheidenheid op je 17-jarige leeftijd bij je debuut in het eerste van Ajax zou je sieren, maar Justin is er zelf van overtuigd.

Volgens mij gaat de staf bij de diverse clubs en Oranje daar ook nog behoorlijk in mee met die overschatting van het Nederlandse talent, getuige de uitspraak van de huidige bondscoach die een 7-0 zege op Zweden beslist niet onmogelijk vind.

Ik heb eerlijk gezegd niet het idee dat dat er in zit, of er moeten 3 Zweden van het veld gestuurd worden in de eerste tien minuten……

Screen Shot 10-08-17 at 04.52 PMNatuurlijk zijn de wonderen de wereld nog niet uit en Oranje heeft in 2013 nog eens met 8-1 gewonnen van Hongarije. Daar moet dan wel bij worden aangetekend dat toen Louis van Gaal onze bondscoach was en Oranje het destijds tot de halve finale schopte op de W.K., waarin Argentinië net te sterk bleek. In het elftal dat toen tegen Hongarije speelde zaten spelers als Ron Vlaar (28), Van der Vaart (30), Nigel de Jong (28), Arjen Robben (28) Robin van Persie (30), Dirk Kuijt (33). Daarvan is nu alleen Robben nog over, alleen is Robben inmiddels 33 en niet meer de Robben van 28 helaas. Spelers met de kwaliteiten van toen hebben we nu niet meer……..

Nee het W.K. zal gespeeld worden zonder Nederland, net zo goed als de Champions League straks verder moet zonder Feyenoord, want ook die ploeg is kansloos tegen Buitenlandse tegenstanders, tenminste als die tegenstanders op hun niveau presteren en zich er niet te makkelijk vanaf maken zoals Schalke ’04 en Lyon dat afgelopen seizoen tegen Ajax wel deden, want voetbal blijft soms onvoorspelbaar en met kwaliteit alleen red je het niet, je moet ook lef en inzet tonen en bereid zijn om het met zijn allen te doen en niet een wedstrijd in je eentje spelen. In Nederland lopen nu eenmaal geen Messi, Neymar, Ronaldo, Bale, Griezmann of Mbappe rond.

Feyenoord is vorig seizoen kampioen van Nederland geworden omdat ze dat juist door hadden in Rotterdam. Ze waren een team en speelden als team. Gingen voor elkaar door het vuur, dan kun je net dat ietsje meer. Zodra ze dat niet deden kwam het gebrek aan kwaliteit naar boven en verloren ze. Zelfs van ploegen als Sparta en Excelsior en pas nog van NAC. Als Feyenoord-fan hoop ik maar dat ze in Rotterdam weer gaan beseffen dat ze het samen moeten doen, want anders kon dit wel weer eens een heel lang en vervelend seizoen gaan worden voor ons Feyenoord-fans.

Geplaatst in 80's, voetbal | Tags: , , , , , , , | 1 reactie